Ruud van Wijk heeft niet voor niks zo hard getraind

Ruud van Wijk nam de voorbereidingen op Expeditie Experis uiterst serieus. Mensen bij hem in de buurt zagen hem dagelijks door de straten lopen, een zware autoband achter zich aanslepend. Hij haalde er zelfs de krant mee. Nu blikt hij terug op de Expeditie. En is hij blij dat hij zo hard heeft getraind.

We zitten op de boot terug naar de Falkland eilanden en we hebben geen uitstapjes en activiteiten meer. Wel kan je wat lezingen volgen die je interessant vind. Doordat we wat meer tijd voor onszelf hebben, neem ik ook de tijd om het afgelopen half jaar nog eens terug te kijken voor mijzelf en te bedenken wat ik ervan heb mee genomen.

Beginnend bij het voorbereiden op de reis en hoe het uiteindelijk gegaan is bedenk ik mij dat ik redelijk getraind heb, en dan voornamelijk op het voort trekken van de slee. Ik heb zwaar genoeg getraind en vaak genoeg, want het lopen met de slee is mij in het geheel niet tegen gevallen. De slee heb ik haast niet gevoeld op de sneeuw, alleen het eerste stuk op de rotsen bergop was wel wat zwaar. Tijdens de reis ben ik er wel achter gekomen dat je vaker tussendoor moet eten, en meer drinken mee moet nemen. De eerste volle dag had ik namelijk halverwege de dag geen drinken meer en bij de beklimming van de Trident geen energie meer. De les hierbij is dat ik beter voor mijzelf moet zorgen. De tweede dag is dit veel beter gegaan en kon ik ook de gehele dag door zonder beperkingen.

Kijkend naar de leiderschapslessen van Shackleton heb ik bij allemaal wel een ervaring opgedaan, en neem ik ook zeker wat mee. De lessen heb ik zeker herkend en heb ook gezien hoe ze functioneren en werken.
Bij de selectie van de mensen is duidelijk gekeken naar een verscheidenheid van kwaliteiten en persoonlijkheden. Hierdoor kunnen we elkaar goed aanvullen en durven we ook dingen aan elkaar over te laten. Als individuen zijn we bij elkaar gekomen en er is in het afgelopen half jaar toch wel een band ontstaan tussen de team leden. We hebben elkaar beter leren kennen en durven ook dingen van onszelf te laten zien en ons dus kwetsbaar op te stellen. Tijdens de expeditie, en vooral tijdens de afdaling vanaf de Trident en de daarop volgende storm was er duidelijk leiderschap te zien. Er durfden beslissingen genomen te worden in crisissituaties. Wat was dit mooi om te ervaren en ervan te leren.

Voor mijzelf betekent deze expeditie echt een ervaring om nooit te vergeten. Het samenstellen van het team, de uitdaging uitgaan, het onbekende tegemoet treden, de ontbering op de Trident tijdens de storm, de ontlading bij aankomst op het strand, de redding, het uiteindelijk weer compleet zijn van de groep, de laatste tocht van Fortuna naar Stromness en als laatste het graf van Shackleton. Wat een mooie momenten om te beleven en te delen met zo’n mooie groep mensen.

Vanuit leiderschap gekeken neem ik zeker mee dat beslissingen nemen goed is, en dat als je je beslissing baseert op de informatie die je hebt en op het tijdstip dat je je bevind, de beslissing nooit fout kan zijn. Zoals het terug gaan vanaf de Trident naar Possesion Bay. Dit was absoluut niet de bedoeling van de expeditie, maar met de informatie die we hadden op dat moment was het de juiste beslissing. Achteraf is ook gebleken dat dit de enige juiste beslissing was.

Het was dus een geweldig avontuur (once in a life time) maar ook een leerzaam proces om zeker mee te nemen.

Ruud van Wijk