Josephine en de andere kant van de wereld

360 graden.

Waar zijn we? Het is bijna niet voor te stellen, een trip van dagen naar de onderkant van de aarde. Het is hier niemandsland en daardoor sta ik erg ver van het echte bestaan af. Het is bijna niet voor te stellen dat in Bussum de schaatsbaan is geopend, dat Fab weer moeder is geworden en dat Carool in het huwelijksbootje is gestapt. Ik leef reeds 2 weken in een film, een fantastische film, heel ver van de werkelijkheid en ooooozo echt.

Imagine, na 3 dagen zee, in de storm zien we South Georgia liggen, een ijsschots ligt in het water, tussen de storm door zien we dat op sommige plekken op de gletsjer de zon schijnt, heel mysterieus. Voor op het schip staan enkele rode expeditie jasjes te genieten van dit fantastische uitzicht, klaar voor een fantastisch avontuur.

Afgevoerd op zwarte zodiacs door ijsblauw water in een klotsende zee, bye bye Plancius, we gaan aan wal, door het water met onze laarzen en gear worden we gedropt op een zwart maanlandschap. Verwelkomd door een aantal pelsrobben en kingpinguins, nog niet wetend dat we er nog zeker een half miljoen gaan zien, lopen we deze onwerkelijke, ruige, onbewoonde gletsjer op.

Hier staan we dan als team, een dreamteam. Het beste uit elkaar halen daar hoeft niemand zijn best voor te doen, iedereen pakt zijn eigen verantwoordelijkheid en voegt op zijn/haar manier toe aan de groep. Humor is de basis, we lachen wat af. Doorzettingsvermogen en enorm zin…. We gaan beginnen.

Josephine