Ons Expeditie Experis Team heeft veel meegemaakt. Ze zijn blij dat ze allemaal nog heel zijn, en blijven dat ze weer richting huis gaan. Hun teamspirit kent geen grenzen. Ook niet tijdens een 4 dagen durende trip op een schommelende Plancius. Dat er ook nog wat oudere toeristen zijn die van hun zuurverdiende centjes eindelijk deze trip kunnen betalen om die prachtige zeeleeuwen en pinguins live te mogen aanschouwen gaat er bij het team even niet in. Arme bejaarden...
Burping bejaarden boat.
Na diverse ruige verhalen over de expeditie en de ski traverse nog een stukje werkelijkheid op de boot. De grote vraag die we onszelf stellen is hoe ze deze groep geformeerd hebben. De helft jong, sportief en medisch gekeurd. De andere helft raakt opgewonden van het idee dat ze een vogel kunnen fotograferen. Er zit hier werkelijk een groep bejaarden aan boord die op Crock’s veel geleerd hebben van de elephantseals, hoe ontlucht je jezelf. En jezelf in balans houden gedurende een heftige storm en je sluitspieren onder controle houden, voor velen een lastige opgave. Gedurende de lectures vallen er gemiddeld 5 in slaap.
Wij, de Dutch zijn voor hen veel te rumoerig, daar trekken we ons weinig van aan. Doordat we lange tijd zo dicht op elkaar zitten wordt het gehalte tienertoer grappen steeds hoger. We beloven plechtig dat we als Brent (de man die alles over pinguïns weet) een grap maakt dat we met zijn allen hard gaan lachen. Joyce stelt veel “very good questions”, Jeroen komt als pinguïn de bar in, Renate en Josephine oefenen als sealions op een boegschroef die rond draait. Marc danst de sterren van de hemel, spontaan roken er meer mensen dan toen we vertrokken, we vervelen ons. We spelen de Lama’s, wat hilarisch is, ons grote acteertalent is Sven. Shackleton is getransformeerd naar SHAGGleton, de vraag do you like to SHAGG hands, or let me SHAGG this first, zijn nu zo vaak gesteld dat de boot er niet meer om kan lachen, wij des te meer.
Niet alleen wij zijn verveeld, de andere passagiers nemen de tijd om de dieren te bestuderen en het gedrag over te nemen. 1 dame heeft haar baard laten groeien zodat ze zich kan vereenzelvigen met een zeehond, we ontdekken dat 1 dame haar kapsel heeft laten aanpassen aan de Macaroni pinguïns. 1 dame weet na een krachtig studiemoment dezelfde geluiden als stinkende ruftende zeeleeuwen te produceren.
Jeroen en Peter, volgen een cursus Engels aan boord (die ze overigens volgens het team echt niet nodig hebben) door het vertellen van een supergelikt verhaal over de expeditie. Jeroen, we skiën op een stiel lope, toch? Structuur is de basis van deze trip, ontbijt, lunch en diner. We staan standaard klaar om ons in te vechten zodat we de felbegeerde plek weer hebben.
Sommige zijn zeeziek, sommige ziek, ligt het aan de wijn of aan de storm? Lieve allemaal, we hebben onze verantwoordelijkheid genomen en ook genoten van deze dagen op de boot. Met een gevoel van trots kijken we terug op onze koude expeditie en avontuurlijke expeditie. En nu hebben wij zin om eindelijk na 4 dagen van boord te gaan en onze ervaringen te delen. Het hoogtepunt van vandaag is weer aangekomen, de lunch! Run!
Marc en Josephine
Geen opmerkingen:
Een reactie posten