Steef: het begon met een kop koffie

Terug op de boot, onze reis terug is begonnen. 1 dag eerder dan gepland dit vanwege het slechte weer. Even tijd voor bezinning een recap, het is voorbij, zo lang naar toe geleefd, zo veel gelaten en nog meer dingen gedaan.
Hoe is het ook weer begonnen, ik zat in een meeting op het hoofdkantoor van manpower in Diemen waar Jeroen me vraag of ik tijd heb voor een kop koffie na de meeting. We gaan apart zitten en hij begint te vertellen over de Expeditie. Zo enthousiast als ik geworden ben ga ik terug naar kantoor.

We hebben afgesproken om de volgende dag de webbers een presentatie te laten geven op het Elan kantoor waarbij ook de Expeditie zal worden gepresenteerd. Iedereen is enthousiast maar zien meer obstakels dan uitdagingen. Dan gaat het opeens zo snel dat ik 2 dagen laten weet dat ik mee mag met de Expeditie en dat ik ga trouwen vanwege mijn deelname aan de Expeditie.

Diezelfde dag begin ik met trainenen gooi mijn eetpatroon om, ik moet wat kilo’s kwijt en mijn conditie moet van niets naar iets. Het weekend Dachstein heeft mijn ogen goed geopend, ik ben er nog lang niet, ik zal de laatste weken voor de volle 100% moeten gaan ander ga ik het niet volbrengen.

Eindelijk is de dag daar nerveus, opgewonden en vol met adrenaline mogen we aan land. De 1e dag een beetje klimmen en het kamp opzetten op de sneeuwgrens is goed te doen en nu blijkt dat de training zijn vruchten afwerpt. De 2e dag is meteen andere koek er vol tegenaan , ben blij dat Dachstein mijn ogen heeft geopend. Uiteindelijk kom ik boven op de trident, moe maar op zeker voldaan.

Amper op adem gekomen kunnen we er vol tegenaan om ons kamp op te zetten voor uiteindelijk maar een paar uur slaap. Om 3 uur wekt moeder natuur ons, zij wil ons duidelijk niet op haar berg hebben. Na een paar uur het gevecht te zijn aangegaan erkennen we in haar onze meerdere, we trekken ons in de ochtend terug, terug de vlakte op. Het zal het begin zijn van een zeer lange en zware dag op South Georgia.
Als ik dit avontuur op mezelf betrek kom ik erachter dat ik geen enkele beslissing heb genomen en alle beslissingen heb overgelaten aan andere mensen. Waar ik in het dagelijkse leven toch leiding geef aan een groep mensen en mijn dag bestaat uit het nemen van beslissingen, heb ik me nu als totaal ondergeschikt en in het belang van de groep opgesteld.

Ook zonder mijn inbreng zijn we deze dag doorgekomen en merk dat iedereen zijn of haar verantwoording automatisch neemt. We hebben als team ons doel bereikt en hebben dat gedaan zonder enige vorm van hierarchie.

Steef