Als ik dit schrijf is het vrijdagmiddag, ben klaar om van het weekend te gaan genieten. Mijn laatste als tamelijk onervaren poolreiziger. Voorlopig mijn laatste met mijn vrouw en zoon die ik 3 weken moet missen zonder contact en enig teken van leven op het moment dat wij South Georgia proberen te trotseren. Hoe zal ik hierop reageren als ik daar zit en misschien wel iemand nodig heb om me uit een dalletje te halen. Niet s’ochtends lekker met mijn zoon bezig zijn, een flesje maken. Nee zorgen dat ik zelf genoeg voedsel binnen krijg.
De weersvooruitzichten zijn ons niet gunstig gezind, ik zie veel sneeuw vanaf eind volgende week. Een gevoel van gezonde angst en nervositeit beginnen steeds meer parten te spelen, ik ben niet meer die koele kikker. Het lijkt zo ver weg maar het is zo dichtbij, gister avond formeel afscheid genomen op Plenair en wat was ik trots daar op dat podium te mogen staan, het gaat nu echt gebeuren, sterker nog over precies 1 week zitten we in Santiago, Chili en gaan we morgen richting de Plancius. Klaar voor de tocht.
Nog 6 dagen, 6 dagen om me voor te bereiden. Ga ik nog trainen of geef ik me lichaam rust….nee ga toch trainen, het reizen en de 3 dagen op de Plancius zouden mijn lichaam genoeg rust moeten geven. Vooruit vanavond maar weer de straat op en die band achter me trekken, zondag nog een keer maandag nog een laatste keer skien en dinsdag voor de laatste keer met de band.
Het weekend gebruiken voor mijn spullen klaar te leggen en in te pakken, nog even wat spullen halen en dan... South Georgia here we come.
Steef Buffoli
Geen opmerkingen:
Een reactie posten