Voor mij is het dubbel op dit moment. Het zware maar enorm bijzondere trainingsweekend zit nog vers in mijn geheugen en in mijn lijf, maar inmiddels weet ik ook dat ik definitief niet zal deelnemen aan de expeditie Experis. De kans dat ik niet mee zou gaan was er altijd al, maar als je tijdens zo'n weekend aan het avontuur hebt geroken, ja zelfs even hebt mogen proeven... dan wil je meer.
Wat het trainingsweekend voor mij zo bijzonder maakte, waren de nieuwe ervaringen. Een berg op lopen op skies, de ongelooflijk mooie natuur, wildplassen in de sneeuw half schuilend achter Bernice met op nog geen 20 meter afstand de hele groep (die uiteraard (!) zoals we hadden afgesproken de andere kant op keek), een gletserspleet in springen (uiteraard wel gezekerd maar dan nog), les krijgen over overleven in de sneeuw, de teamleden beter leren kennen, de goede sfeer in de groep, elkaar helpen (als het bijvoorbeeld logistiek allemaal erg ingewikkeld wordt) en zo kan ik nog wel even doorgaan.
De uiteindelijke expeditie wordt in alle opzichten nog intenser en extremer. Daar had ik gewoon bij willen zijn. Maar nu dat niet zo is ga ik het team op afstand volgen. Want ik ben erg benieuwd naar de belevenissen op South Georgia, de persoonlijke verhalen en hoe de leiderschapslessen van Shackleton in de praktijk werken.
Expeditieteam, voor de komende maand ontzettend veel succes met de verdere mentale en fysieke voorbereiding!!
Daniëlle van der Horst
Geen opmerkingen:
Een reactie posten