Krommenieer Niels Luyt op expeditie naar de Zuidpool
'Dit maak je maar een keer in je leven mee'
KROMMENIE - Met je collega’s het eiland South-Georgia bij Antarctica oversteken. Het is weer eens wat anders dan de brainstormsessie op de hei of het steengrill-arrangement van het bowlingcentrum. Een kans die je maar een keer in je leven krijgt en die je met beide handen moet grijpen, vindt Niels Luyt (37). De Krommenieër reist begin december af naar de Zuidpool, om er in de voetsporen van de Ierse ontdekkingsreiziger Ernest Shackleton te treden.
In het dagelijks leven is Niels manager op de Amsterdamse vestiging van personeelsbemiddelaar Vitae. In 2012 gaat Vitae met de bedrijven Elan en Jefferson Wells verder onder de naam Experis. Die overgang wordt gesymboliseerd door een expeditie naar de Zuidpool. ,,Een langgekoesterde droom van collega Peter Blokland’’, zegt Niels. Blokland zocht voor de realisatie van zijn droom contact met Bernice Nootenboom, de eerste vrouw die op de Zuidpool is geweest. Met twee anderen leidt zij de expeditie, die uit twaalf leden bestaat. Inspiratie voor de trip is Ernest Shackleton. De Ierse ontdekkingsreiziger leidde begin vorige eeuw meerdere expedities op Antarctica. In 1914 vatte hij het plan op de Zuidpool over te steken. Dat pakte anders uit dan verwacht. Schip Endurance liep vast in het ijs en zonk. De 28 koppen tellende bemanning trok naar Elephant Island. Vandaar voer Shackleton met twee bemanningsleden in een klein bootje over de wilde zee naar South-Georgia, stak het eiland over en haalde hulp in Zuid-Amerika. De complete bemanning kon - na twee jaar - worden gered. ,,Shackleton stak South-Georgia in twee dagen over. Hij liep achter elkaar door. Wij gaan diezelfde route volgen, inclusief de stukken die hij verkeerd liep.’’
Op zijn breedst is het eiland vijftig kilometer. Zeven dagen zal het team er over doen. Elke dag acht tot tien uur op de lange latten. Over en langs kloven, bergen en ijs. Bergopwaarts met vellen onder de ski's om naar beneden glijden te voorkomen. ,,We skiën met een slee van veertig kilo achter ons, waar alle spullen op liggen. Die slee heeft stokken met staaldraad, zodat je bergaf niet door de slee wordt ingehaald.''
Twee maanden geleden werden de expeditieleden geselecteerd. Zeventig medewerkers schreven een motivatiebrief, aan de hand waarvan de twaalf gelukkigen werden gekozen. Een van de selectiecriteria was wat iemand voor de groep kon betekenen. Niels: ,,Ik zie voor mezelf de rol van motivator. Ik zorg voor de vrolijke noot. Bij mijn motivatiebrief had ik referentiebrieven van vrienden en familie meegestuurd. Los van elkaar schreven zij precies die dingen over mij op.'' Bij de aankondiging van de expeditie wist Niels meteen dat hij mee wilde. ,,Ik heb eens een aflevering van '3 op reis' gezien, waarin presentator Floortje Dessing een soortgelijke reis maakte. Toen al zei ik tegen mijn vrouw: 'dat is wel héél gaaf'. Een once in a lifetime-experience.''
Deze maand kwam het team bijeen in Zeeland voor een kennismakings- en trainingsweekend. Ze zagen er de boot (ook de 'Plancius' geheten) die hen naar het eiland brengt. ,,We gaan nog een keer naar een gletsjer. Oefenen met de slees. Bernice gaf al als tip om te gaan rennen met een touw om je middel, waaraan een autoband hangt. En om de loopband in de sportschool in te stellen op een stijgingspercentage van 15 tot 20%. Omgaan met de ski's is voor mij geen probleem. Ik heb in Zwitserland gewoond en ging jarenlang elk weekend de bergen in om te skiën en te snowboarden. Ik tenniste al regelmatig en doe nu ook aan hardlopen. Daarnaast fiets ik een paar keer per week vanuit Krommenie naar mijn werk in Amsterdam. Het is belangrijk dat we straks in goede conditie zijn. We moesten ook allemaal een sportmedische keuring ondergaan. Want op het eiland is helemaal niets. Er kan geen vliegtuig of helikopter landen. Wel hebben we elke dag contact met de boot, voor het geval er iets ergs gebeurt. Maar die boot is natuurlijk niet meteen bij het eiland.''
Toegang tot het eiland verkrijgen is überhaupt niet makkelijk, weet Niels. ,,Er mogen niet zoveel mensen op. Je moet er vergunningen voor regelen. Expedities zoals de onze komen nauwelijks voor.'' Het eiland is befaamd om de grote kolonie koningspinguïns ('er zijn er geloof ik wel een miljoen') en - uiteraard - de kou. ,,Sneeuw, mist, storm: we kunnen van alles meemaken. Als wij daar zijn, is het zomer. De temperatuur kan variëren van min twintig tot plus vijf. In theorie kan het daar dus warmer zijn dan in Nederland. Maar daar rekenen we niet op. Dus skibroeken mee en een muts met bontkraag. Die kraag houdt het vocht uit je gezicht, zodat je huid niet kan bevriezen.''
Door Bernice is het team al rijkelijk voorzien van handige tips en weetjes. ,,Je mag niks achterlaten op het eiland. Al het afval moet je mee terug nemen. Dus we halen vooraf de verpakkingen van de chocoladerepen af én breken de repen in kleine blokjes. Dan kun je ze makkelijk in je mond stoppen. Als je op een bevroren reep bijt, kun je kiezen breken. Verder eten we zakjes met poeder, die we klaarmaken in gekookt sneeuwwater. Dat eten we dan uit het zakje, zodat we geen afwas hebben.''
De avonturen van het team zijn te volgen via www.expeditieesperis.nl. ,,Ook al gaat maar een kleine groep naar de Zuidpool, we proberen het hele bedrijf bij de expeditie te betrekken. Vooral de vijf mensen die op de reservelijst staan, voor het geval een van de expeditieleden niet mee kan. Een rottaak, want zij maken alles mee wat wij in de voorbereiding meemaken, maar de expeditie zelf niet.''
,,Ik verwacht dat er op de Zuidpool fricties zullen zijn én dat we een hecht team worden. Dat die band ook tot ná de expeditie duurt. Tenslotte maak je samen iets mee, wat je je hele leven bij blijft. Zelf verheug ik me het meest op het daar zíjn. Alleen maar sneeuw om je heen. Al zal ik mezelf wel eens tegenkomen tijdens al dat lopen in de kou.''
www.expeditieexperis.nl
Geen opmerkingen:
Een reactie posten